Η ιστορία των μηχανών espresso

Η ιστορία της μηχανής εσπρέσο ξεκίνησε το 1901, όταν ένας μηχανικός από το Μιλάνο, ο Luigi Bezzera, κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας την πρώτη μνημειώδη μηχανή εσπρέσο, τη βάση για τις σημερινές μηχανές, οι οποίες υποβαθμίζουν το διαλυτό μέρος του καβουρδισμένου κόκκου σε ένα δυνατό, σκούρο ζεστό ρόφημα και το εσωτερικό μέρος σε έναν χρυσαφένιο δίσκο μικρής διάρκειας, που ονομάζεται ‘κρέμα’.
Ο Desiderio Pavoni αγόρασε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1906, αρχίζοντας να κατασκευάζει στο γκαράζ του, που τώρα ήταν εταιρεία, ένα μηχάνημα την ημέρα. Ήταν η υπερπολυτελής μηχανή ‘στήλη’ με όρθιο λέβητα, όλα περιβαλλόμενα από χαλκό και ορείχαλκο.
Η εξαγωγή του καφέ γινόταν με ατμό που παραγόταν από το νερό του λέβητα που ήταν συνδεδεμένος με φιάλη αερίου.
Στη δεκαετία του ‘40 ο σχεδιασμός ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία ’εμβόλου‘ ή ’μοχλού" που επέτρεπε τον πλήρη αποκλεισμό του ατμού χρησιμοποιώντας μόνο ζεστό νερό που τροφοδοτείται από ένα ελατήριο σε πίεση 14 bar.
Το ρόφημα που έφτιαχνε ήταν επαναστατικό: πιο παχύρρευστο, πιο κρεμώδες και ιδιαίτερα αρωματικό, η μητέρα του σύγχρονου εσπρέσο.
Είναι η περίφημη ‘Κρέμα καφέ’, από το πατενταρισμένο σχέδιο του Achille Gaggia και της Rosetta Scorza (η οποία κληρονόμησε τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας από τον Μιλανέζο μηχανικό της).
Ωστόσο, ο πόλεμος ανέκοψε και πάλι την ανάπτυξη αυτής της σπουδαίας εφεύρεσης- μάλιστα, στην Ιταλία το κράτος επέβαλε υψηλούς δασμούς στις εισαγωγές καφέ, αλλά και στην παραγωγή μηχανών espresso, για τις οποίες υπήρχε μεγάλη ζήτηση στις ‘εχθρικές’ αγορές της Βρετανίας, της Γαλλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μετά από αυτό, κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης περιόδου κοινωνικής και οικονομικής ανάκαμψης στη χώρα μας, ήρθε ένα μοντέλο που άλλαξε τον τρόπο παρασκευής του καφέ, εισάγοντας το πρότυπο σχέδιο που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα.
Προήλθε από το εργοστάσιο Faema στο Μιλάνο μια εφεύρεση του Ernesto Valente, μηχανικού της Gaggia μέχρι το 1950: η E-61 και η E-61 Legend.
Αυτή ήταν η πρώτη μηχανή με θερμοσιφωνικό κύκλωμα με εναλλάκτες θερμότητας στον λέβητα, η οποία έπαιρνε νερό απευθείας από το δίκτυο ύδρευσης μέσω αντλίας με ηλεκτροκινητήρα ρυθμισμένο σε πίεση 9 bar.
Μια επανάσταση... που συνεχίζεται ακόμη!
Μια δεκαετία νωρίτερα ο Pavoni, εμπνευσμένος από τον διάσημο σχεδιαστή Gio Ponti, είχε τοποθετήσει τον βραστήρα σε κάθετη θέση για να επιτρέπει στον μπάρμαν να αλληλεπιδρά με τον πελάτη. Οι μηχανές τοποθετήθηκαν
στη γραμμή, ως όμορφα διακοσμητικά εικονίδια.
Για την παρασκευή καφέ, η ροή του νερού μαλακώνει στους 2°, διοχετεύεται με πίεση 9 bar στους εναλλάκτες θερμότητας, όπου θερμαίνεται στους 88/92° και - σε αυτή την πίεση και θερμοκρασία - φτάνει στις μονάδες έγχυσης σε επαφή με μια δόση 7 g καφέ και στη συνέχεια στο φλιτζάνι. Η έγχυση πρέπει να διαρκεί 20/25 δευτερόλεπτα και να παραδίδει τον καφέ σε ένα ζεστό φλιτζάνι (αλλά όχι πάνω από 65°C).